جستجو

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages

حمایت از ما

ما و مجمع عمومی امسال؟!

ما و مجمع عمومی امسال؟! وبلاگ > تاجیک، نصرت اله – مجمع عمومی سال ۱۳۹۷ را باید در چهارچوبه جدیدی دانست: ۱- اولین سال خروج ترامپ از برجام ۲- شکایت ما از عدم پایبندی آمریکا به عهدنامه مودت دو کشور ۳- ورود منطقه به دوران سخت و پیجیده پسا داعش با سرمایه […]




ما و مجمع عمومی امسال؟!


وبلاگ > تاجیک، نصرت اله – مجمع عمومی سال ۱۳۹۷ را باید در چهارچوبه جدیدی دانست: ۱- اولین سال خروج ترامپ از برجام ۲- شکایت ما از عدم پایبندی آمریکا به عهدنامه مودت دو کشور ۳- ورود منطقه به دوران سخت و پیجیده پسا داعش با سرمایه گذاری زیاد ایران و ۴- فعالیت ائتلاف سنگین عبری- عربی- آمریکائی علیه جمهوری اسلامی ایران و استفاده از تمامی ابزار جنگ روانی و اطلاعاتی برای تغییر تهدیدات بصورت نرم و تشدید تنشهای سیاسی اجتماعی. این چهارچوبه برای اولین بار بر اوضاع داخلی کشور نیز تاثیر مضاعفی داشته و سیاست داخلی از آن تاثیر پذیرفته که رئیس جمهور و تیم همراه باید الگوی رفتاری جدیدی متفاوت از سالهای گذشته برای کاهش و حل مشکلات در سیاست داخلی و خارجی در پیش بگیرند. در هیچ زمانی تا این اندازه سیاست داخلی تحت تاثیر تعاملات خارجی ما قرار نگرفته بود و لذا در کنار اصلاحات مدیریتی و اداری داخلی باید به آرام ساختن تنظیمات خارجی بپردازیم.

این روزها با توجه به اینکه رویکرد، اهداف، شخصیت، عملکرد و انگیزه های ترامپ امکان مذاکره ایران و آمریکا را از بین برده و یا ضعیف ساخته است برخی معتقدند باید به دیپلماسی مرحله دوم (Track 2) میان نخبگان ایرانی و آمریکایی از طریق گفتمان سازی روی آورده و گفت وگوهایی صورت بگیرد تا بتوان تحت تاثیر این گفتمان سازی و بیرون بردن روابط از بن بست فعلی شاهد کاهش فشار علیه ایران بود. درحالیکه یکی از ضعف های سیاست خارجی ایران نسبت به رقبای منطقه‌ای‌اش که هزینه مادی و معنوی
فراوانی می کنند..این است که از قدرت لابی گری خود بهره‌نمی‌برد. حال آنکه سرمایه گذاری مادی و معنوی برای اثرگذاری در جامعه ای دیگر شرط عقل سیاسی است. به همین دلیل باید روش جدیدی در فعالیتهای دیپلماتیک و سیاست خارجی ایران در پیش گرفت تا بتوان از تمامی ظرفیتهای مادی و معنوی در دنیای کنونی ارتباطات بهره‌برداری نمود. این شرط عقل سیاسی است و اقتضا می‌کند که ایران حتی با کشورهایی که در حال جنگ اطلاعاتی، روانی، اقتصادی، سیاسی و… است؛ عقبه فعالیت‌ها‌ی میدانی و سیاسی خود را در این کشورها تقویت کرده و در افکارعمومی برای ایجاد فشار و تحمیل اراده بر طرف مقابل اثرگذار باشد. اما با کمال تاسف علیرغم وجود ظرفیت‌ها‌ی بسیار بالا به ویژه حضور ایرانی‌ها‌ی بسیار زیاد در سطوح مختلف اجرائی و دانشگاهی در آمریکا و اروپا به دلیل ساختار و سیاست‌ها‌ی موجود و بی‌اعتمادی مفرط به ایرانیان علاقمند به کشور استفاده نمی‌شود. به عبارتی به دلیل ساختار و بافت سیاست و نحوه مدیریت اجرائی کشور عموما” هم اکنون دیپلمات‌ها‌ در مسائل سیاست خارجی به طور سنتی و در چارچوب‌ها‌ی پنهان کاری و پوشیده عمل می‌کنند و برخی گروهها حاضر نیستند به ایرانیان فرهیخته و علاقمند در خارج از کشور اعتماد کنند و به همین دلیل همه بارها بر روی دوش دولت است. در حالیکه دولت‌ها‌ در ایران و هر جای دیگر جهان با توجه به دنیای پیچیده ارتباطات، سرعت تغییر و تحولات و سرعت گردش و تاثیرگذاری اخبار در تصمیم سازی‌ها و تثبیت نظرها به تنهایی نمی‌توانند از سایر مولفه‌ها‌ی تاثیرگذار استفاده کنند. به هر روی، گفت‌وگوی وزیر امور خارجه ایران و حتی نخبگان ایرانی با هر فرد و گروهی که در صحنه بین المللی اثرگذار است، امری ضروری قلمداد می‌گردد. به‌ویژه اکنون که مهمترین مشکل ایران رویکرد ترامپ در ایجاد بحران‌سازی برای کشور و آغاز دور تازه ای از سیاست‌ها‌ی ایران هراسی است استفاده از ظرفیت‌ها‌ و گفت و گو با هر جریان و گروهی از مشروعیت کامل و حتی مقبولیت تام برخوردار است. بنابراین باید نخبگان ایرانی با نخبگان آمریکایی اعم از جناح دموکرات ، جمهوری‌خواه و حتی نو محافظه کاران وارد گفت‌وگو شوند تا کشور از اثرات لابی گری و گفتمان برای تبیین اهداف، رویکرد و سیاست‌ها‌ و منافع مان بهره‌مند شود. از این رو، باید به طور شفاف مسائل را با طرف‌ها‌ی مقابل مطرح کرد و نقطه نظرات آنها را در رابطه با مسائل مورد توجه قرار داد. به‌عبارتی بهتر، شرط عقل سیاسی در چنین شرایطی اقتضا می‌کند که از همه ظرفیت‌ها‌ و ابزارها برای گفت‌وگو با جناح‌ها‌، گروه‌ها‌ و نخبگان آمریکا
بهره برد تا نه تنها فشارها علیه ایران کم شود، بلکه با استفاده از روشهای گفتمان سازی طرف مقابل را
به عقب‌نشینی و تمکین به قواعد و موافقت‌نامه‌های بین‌المللی وادار ساخت. توجه به این نکته نیز ضروری است که درگیری کنونی لفظی ترامپ و جان کری وزیر خارجه اوباما در زمینه ملاقات وی با وزیر امور خارجه ایران در قالب و بستر کارزار انتخاباتی دو حزب قابل تجزیه و تحلیل است، اما این امر نشان از مقبولیت و توجه به ظرفیت سازی در سیاست خارجی است که ترامپ را عصبانی کرده و باید مورد توجه قرار گیرد.

منبع: روزنامه آفتاب یزد مورخ ۲۴٫۶٫۹۷ با عنوان ” لابیگری شرط عقل” و اضافه نمودن خلاصه.



منبع خبر

نظرات

بدون دیدگاه

دیدگاه شما چیست؟

فال حافظ

نیت کرده ، دکمه را بزنید.

خرید سریع شارژ تلفن همراه